[ غيبت ] س 22 : هر گاه كسى غيبت كسى را كرد وحليّت از آن شخص طلبيد ، بعد از چند وقت دعوايى كردند ، آن شخص كه غيبت او كرده شده مىگويد كه : من تو را به جهت آن غيبتى كه پيش از اين كرده بودى حلال نخواهم كرد ، آيا آن شخص غيبت كننده به جهت آن غيبت سابقه معاقب است يا نه ؟ ج : غيبت از جمله ء حقوق النّاس است ، و ليكن به نظر نهى الهى از آن متضمّن حقّ الله نيز هست ، پس عقاب بر آن به دو جهت است ، يكى از جهت حقّ الله وسقوط عقاب از اين جهت موقوف به توبه است ، و بعد از توبه عقاب آن ساقط مىگردد ، و ديگرى از جهت حقّ النّاس ، و آن چه از اخبار و كلمات علماى اخيار مستفاد مىشود آن است كه سقوط عقاب از اين جهت موقوف به استرضاى از مغتاب است ، و بعد از گذشتن او و حلال كردن حقّ او ساقط مىشود ، و آن چه ساقط شد ديگر عود نمىكند ، اگر چه آن شخص تصريح كند به ندامت از عفو .